Kendimiz ve Deneyimlerimizden Başka Bir Şey Değiliz

· Aralık 27, 2016

Hayatımda kaç kez başarısız oldum sayamıyorum bile. Başkalarının beklentilerini karşılamakta kaç kez yetersiz kaldım bilmiyorum. Doğruyu söylemek gerekirse, başarısızlığın dibine vurdum.

Kendime göre, sebepli sebepsiz isyan ettim. Affedilmeyecek hatalar yaptım, bunların bazılarını yutmak diğerlerinden daha zordu. Yapılanlar unutulur ümidiyle özürler diledim.

Gereksiz yere başımı büyük belaya soktum, fakat en kötüsü bu sorunların sonuçlarını benden çok etrafımdakiler ve bana yardım edenler ödedi.

Bir ya da iki kez yolumu kaybettim. Belki de 4-5 kez. Ellerimi açıp her şeyin kayıp gitmesine izin verdim, kadere bıraktım. Önemli şeylerden bahsediyorum, silinmez yaralar açan şeylerden…

Kediyle yürüyen çocuk

Hatalarımızı Niçin Tamir Etmeliyiz?

Kaybettiklerimi geri alma fırsatım oldu, fakat gururum yüzünden alma girişiminde bulunmadım. Hata bendeydi, dövündüm durdum.

Hayatımda kaç kez beklentileri karşılayamadım sayamıyorum. Çocukken içtiğimiz en kötü ilaç gibi tadan yenilginin şişesinden kaç kez içtim bilmiyorum. Anladım ki büyüyünce de tatlar değişmiyormuş.

Çiçek-sanat

Bu yüzden ileri bakıyorum…

Bazen durup ileri bakıyorum ve hala yaşanacak ne kadar çok hata olduğunu fark ediyorum. Beni ayakta tutan da sadece bu değil, çok daha fazlasının olması.

Küçüklüğümüzden beri yaptıklarımız değerlendirilir, öğrenmeye meraklıyızdır, kendimizi başkalarıyla kıyaslar ve rekabet ederiz. Sonraları hayata yanlış yönde başladığımızı öğreniriz, çünkü kimse kimseyle kıyaslanabilir değildir. Gerçekte kimse kendi olduğundan fazlası ya da bulunduğu şartlardan daha azı değildir.

Bu yüzden size söylenenlerin çoğunun hayal kırıklığı olduğunu ve tek çarenin kendiniz olmak olduğunu anlamaya başlarsınız, bunun için çabalamaya değdiğini de… Tuhaf ve farklı diye yaftalanmış olsanız bile, sadece eski sizi tanıyan ve birkaç yıl içinde kim olacağınızı durup düşünmeyen insanları hayal kırıklığına uğratsanız bile…

Zincirleri kıran kız

Bunu anladığım zaman hatalarımla mücadelem biraz daha arttı. Suçlayacak kimse yoktu, çünkü sorumluluk almayı ben seçmiştim.

Bundan sonra ne olacağından emin değilim, çünkü kafamızın içindekinden başka hiçbir geleceği bilemeyiz. Yine de, şu ana kadar dürüstçe bu seçimimin ardında durmam ödüllendirici oldu.

Dilediğinizden tavsiye alabilir, yolun çok virajı var mı, rüzgar nereden esiyor diye sorabilirsiniz. Sakince şartları, şartlarınızı birer birer analiz edin, fakat yürünecek yönü belirleyecek kişi siz olmalısınız.

Öyleyse, zaferi ya da yenilgiyi ya da ikisinde de birazını tatmak zorunda kaldığınızda, onu bütün yoğunluğuyla yaşayacak ve yaptığınız hiçbir şeyin boşa gitmediğini göreceksiniz. Bir daha asla bir hayal kırıklığı olmayacak.