Ebeveynler Çocuklarını Neden Sol Taraflarında Tutarlar

03 Temmuz, 2020
İlginç bir bilgi: Meryem Ana’nın çocuğu ile tasvir edildiği 477 görselin incelendiği bir çalışmada, 373 görselde çocuğunu sol tarafında tuttuğu görülmüştür. Bu durum, günümüzde gördüğümüz ile tutarlı bir sonuç: Bebekler, onları sol tarafımızda tuttuğumuzda sakinleşiyorlar. Bu nedenle annelerin %80’i, içgüdüsel olarak böyle yapar.

Basit ama esrarengiz bir gerçek: birçok anne, onları sol taraflarında tuttuklarında bebeklerinin sakinleştiğini fark eder. İnsanlar doğdukları zaman en kırılgan oldukları dönemdedirler ve kendilerini korumak için çok fazla zaman harcarlar.

İnsan anneler, hayatlarının ilk aylarında çocuklarının beslenme sürecinde daha aktif bir role sahiptir. Örneğin, belki bebek memeyi yakalama konusunda sorunlar yaşıyor olabilir, bu nedenle annelerinin onlara yardım etmesi gerekir.

ABD’de yürütülen ve Desmond Morris tarafından The Naked Ape adlı kitabında yayınlanan bazı çalışmalar, bebeklerin, onları sol tarafınızda tuttuğunuzda sakinleştiğini buldu. Bilinçsiz olarak, annelerin %80’inden fazlası bunu yapar. Ama neden?

“Bebekler, insanlığı yenilemek için taze bir çiçek gibi açmaya hazır olan hayat tomurcuklarıdır.”

– Debasish Mridha

bebek

Bebekleri sol tarafınızda tutmak

Amerika Birleşik Devletlerinde yapılan çalışmalar, annelerin bebeklerini sol taraflarında tuttukları ve onları vücutlarının bu tarafına yasladıkları, böylece sağ ellerinin serbest kaldığı sonucuna vardı. Annelerin çoğu sağ elini kullanıyordu ve araştırmacılar, annelerin bebeklerini sol yanlarında tutmalarının nedeninin bu olduğunu düşünüyorlardı.

Bununla birlikte, bebeklerini sağ taraflarında tutup tutmadıklarını görmek amacıyla solak annelerle başka çalışmalar da yapıldı. Araştırma sonunda, solak annelerin %78’i bebeklerini sol yanlarında tuttukları ortaya çıktı. Bu bir önceki hipotezi geçersiz kıldı.

Daha sonra, araştırmacılar, bebekleri de etkilediği için bu davranışın basit bir jest olmadığını anladılar. Çalışma, bebeklerin sol tarafta tutulduklarında daha erken sakinleştiğini ortaya çıkardı. Bu ilginç bir sonuçtu.

Bebekler anne karnındayken annelerinin kalp atışını dinlerler.

Bebekler bu pozisyonda neden daha hızlı sakinleşiyor?

Çalışmalar devam ederken, araştırmalar ilginç bir hipoteze ulaştılar. Her şey, bebek annenin rahimdeyken, annenin kalp atışına sabitlendiğini gösteriyor.

O ana kadar bildikleri her şey olan rahimde, kalp atışı, bebeklerin dünyalarının bir parçasıdır. Bebek doğduğunda farklı bir dünyaya uyum sağlaması gerekir. Bebek için, tüm bu uyaranlar aynı zamanda harika ve nahoş olabilir. Onlar için annelerinin rahminden daha sessiz ve güvenli başka bir yer yoktur.

Dış dünyanın bazı yönlerinin onlara anne rahmini hatırlatması mümkün olsa da, hiçbir şey annenin kalp atışına denk değildir. Anneler çocuklarını sol yanlarından tuttuklarında, tekrar annelerinin kalp atışlarını dinlerler. Bu daha güvende hissetmelerini sağlayan tanıdık bir sestir. Bu yüzden bebekler bu konumda daha çabuk sakinleşirler.

Bebekler sol tarafta tutulduklarında kalp atışını duyduklarından daha güvende hissederler

Bu çalışmalar hakkındaki ilginç gerçekler

Morris tarafından yayınlanan deneyler, bebeklerin ebeveynlerinin sol tarafında tutulduklarında daha erken sakinleştikleri hipotezini destekliyor.

Bir hastanenin çocuk koğuşunda, bebekler her biri dokuz bebek olmak üzere iki gruba ayrıldı. Gruplardan birinde insan kalp atışının kaydı çalınıyordu, diğerinde ise bu kayıt yoktu.

Sessiz gruptaki bebeklerin %60’a kadarı huzursuzdu. Diğer grupta, bebeklerin sadece %38’i huzursuzdu. Ayrıca, bu son grup ağırlıklarında da bir artış gösterdi. Benzer bir deneyde, kalp atışlarını dinleyen çocuklar dinlemeyenlere göre daha hızlı uykuya daldılar.

Bazı uzmanlar, bu ilkel duyguların, duygularımızı beynimize değil, kalplerimize yerleştirme eğilimimize yol açtığına inanmaktadır.

Aynı şekilde, bir kalp atışına benzer ritmlere sahip müzikler yetişkinler için rahatlatıcı olabilir. Birlikte doğduğumuz ve hep bizimle kalacak duygular taşıyoruz.

Maldonado, M., Lecannelier, F., & Lartigue, T. (2008). Aspectos evolutivos de la relación madre-bebé. Perinatología y reproducción humana, 22(1), 15-25.