Gecikmiş Uyku Fazı Sendromu

09 Ağustos, 2020
Bazı insanların neden sabaha kadar uyumadığını hiç düşündünüz mü? Gecikmiş uyku fazı sendromundan etkilenmiş olabilirler.
 

Gecikmiş uyku fazı sendromu olan insanlar, sosyal olarak belirlenmiş uyku-uyanma döngülerine uyum sağlayamaz. Bilgi eksikliği ve bu bozukluğun anlaşılmaması nedeniyle, çevrelerindeki insanlar genellikle onları tembel olarak görür.

Uyku-uyanma düzeni sirkadiyen bir ritim izler; yani, her 24 saatte bir düzenli olarak dalgalanır. Bir iç biyolojik saat bu salınımı belirler ve bazı harici eşzamanlayıcılar da buna yardımcı olur.

Çalışma saatleri ya da öğünler gibi bazı sosyal elementler de uykuyu ve uyanıklık saatlerini düzenlemeye yardımcı olur. Öte yandan en güçlü dış eşzamanlayıcı, aydınlık-karanlık döngüsüdür.

Sorun, vücudun sirkadiyen sistemi ile kişinin ortamının gereksinimleri arasında bir uyumsuzluk olduğunda ortaya çıkar. Gecikmiş uyku fazı sendromu durumunda, bir kişinin normal gece uykusu süresi, standart saate kıyasla geride kalır.

Bu rahatsızlığı olan bireyler, diğerlerinden uzanma ve en az iki saat sonra (kronik olarak) kalkma ihtiyacı hissederler. Bu gecikme ergenlik döneminde daha yaygındır; ancak yetişkinlerdeki çok daha hakim olur.

Günlük görevler bu tür bir kişiyi standart bir programı izlemeye zorladığında, kronik olarak uykudan mahrum kalırlar çünkü böyle bir programın gerektirdiği belirli bir saatte uykuya dalamazlar. Bu nedenle, bu, gün içinde bu rahatsızlıktan muzdarip olanların okul ve iş performansını etkileyecek olan uyuşukluk ve yorgunluğa dönüşür.

Tatil zamanlarında, yani bu insanlar uyku programlarını istedikleri gibi seçip erteleyebildikleri zamanlarda, uykularının hem süresi hem de kalitesi artar. Hem insomniya ve hem de uyanma zorluğu yok olur ve kişi dinlendirici bir uykunun zevkine varır.

 

Gecikmiş uyku fazı sendromunun farklı karakteristikleri

Gecikmiş uyku fazı sendromunun en yaygın karakteristiklerinden bazıları şunlardır:

  • Kişi uygun uyku hijyenini sağlar fakat yine de istenen saatte uykuya dalamaz.
  • Kişinin uyumasının önüne geçecek hiçbir kişisel ya da iş problemi yoktur ya da anksiyete ya da depresif belirtiler yoktur.
  • Bu sendromdan etkilenen kişi uykuya daldıktan sonra uykuda kalmakta zorluk çekmez. Sürekli uyur ve uyanmaz – uykuyu sürdürme insomniyanın bir işaretidir.
  • Günün ilk yarısında uyku eksikliği nedeniyle uyuşukluk ve uyarı seviyelerinde düşüş meydana gelir. Bu insanlar için gün batımına doğru olan maksimum uyanıklık noktası yaklaştıkça bu durum düzelir.
  • Bu rahatsızlığı olan bir kişi tercih ettiği saatleri seçebildiğinde, zorlanmadan uykuya dalar ve dinlenmiş bir şekilde uyanır.

Gecikmiş uyku fazı sendromu tedavisi

Davranışsal müdahale

İlk adım, bireyin olağan davranışına müdahaledir. Mümkün olan en iyi uyku hijyenini sağlamaya çalışmalı ve uyuduğu ortama dikkat etmelidir. Ayrıca, uyarıcı kullanımından kaçınmalı ve yatmadan önce yaptığı faaliyetlerin türüne dikkat etmelidir.

Bu bağlamda, hasta için sabit bir uyku programına sahip olmak son derece önemlidir. Tatillerde veya seyahatlerde değiştirmeden her gün bu programı takip etmeleri gerekir. Ayrıca, tekrar nüksetmesinin önünde geçmek için hedeflerine ulaştıktan sonra bile bu alışkanlığı sürdürmeleri gerekir.

Fototerapi

Alacakaranlıkta ışığa maruz kalmanın azaltılması ve sabahları arttırılması da biyolojik saatlerde bir atılım yapılmasına yardımcı olabilir. Bunu yapmak için, kişilerin günün son saatlerinde loş ışık kullanmaları, perdelerden veya panjurlardan kurtulmaları önemlidir.

 

Benzer şekilde, uyanma saatlerini takip eden dakikalarda güneş ışığına daha fazla maruz kalmaları için perde veya panjur olmadan uyumaları gerekir.

Melatonin

Uyumadan birkaç saat önce melatonin (1-5 mg) verilmesi uyanma-uyku döngüsünün ilerlemesine yardımcı olur. Fototerapi ile birlikte kullanıldığında etkinliğini arttırır.

Kronoterapi

Bu prosedür yatma ve kalkma vaktini yavaş yavaş ertelemekten oluşur. Bu nedenle, hasta kişi istenen uyku programına ulaşana kadar her gün daha sonra yatağa gider. Bu nedenle, ana zorlukları, o noktadan devam ettirmektir.

Ana zorluk, bir uyum sağlamadan önce uyku programlarında pek çok gün değişiklik yapılmasına ihtiyaç duymaları gerçeğinde yatmaktadır. Ne yazık ki, bu iş veya okul sorumluluklarına müdahale edebilecek bir şeydir. Her halükarda, bu, bu kişilerin karşı stratejileri olan bir değişikliktir, bu yüzden günlük rutinlerini engelleyen bir sınırlama haline gelmez.

 

Giménez Badia, S., Albares Tendero, J., Canet Sanz, T., Jurado Luque, M., Madrid Pérez, J. A., Merino Andreu, M., & Sellés Galiana, F. (2016). Trastorno de retraso de la fase del sueño y del despertar. Síndrome de retraso de fase. Pediatría Atención Primaria18(71), e129-e139.

Solari, B. F. (2015). Trastornos del sueño en la adolescencia. Revista Médica Clínica Las Condes26(1), 60-65.