Tedavisel Refakat: Vazgeçilmez Bir Araç

· Mart 12, 2019
Tedavisel refakat, belirli vakaları tedavi etmek için çok önemli bir araçtır. Bu konu hakkındaki bilgilere buradan erişebilirsiniz!

Psikologların hastalarının farklı problemleri, rahatsızlıkları ya da zihinsel hastalıklarıyla ilgilenmelerine olanak tanıyan birtakım araçları vardır. Bu araçlardan bir tanesi de tedavisel refakat olarak adlandırılır.

Tedavisel refakat, hastanın alışık olduğu ortamda uygulanır. Bu, psikologun sokağa, hastanın evine ya da hastalarını tetikleyebilecek başka bir alana gittiği anlamına gelir.

Psikologlar bu yaklaşıma, ancak ve ancak diğer tekniklerin yetersiz veya etkisiz olduğu kanıtlandığı zaman başvururlar. Bu noktada, psikolog, hastanın iyileşmesi için onun hayatına entegre olması gerektiğini fark eder.

Tedavisel refakat ilerlemeyi kolaylaştırır

Tedavisel refakat, farklı açılardan sınırlı insanların engelleri aşmasına yardımcı olur. Bu engeller, örneğin, bireylerin evlerinden ayrılmalarına ya da belirli yerleri ziyaret etmelerine engel olabilir.

Bu araç, bireylerin özerkliklerini geliştirmelerine, sosyal becerilerini iyileştirmelerine ve çevreleriyle daha sağlıklı bir şekilde etkileşime girmelerine yardımcı olabilir. Bu, örneğin, sosyal anksiyeteden muzdarip insanlar üzerinde oldukça etkili olabilir.
tedavisel refakat

Bununla birlikte, tedavisel refakatin başarılı olabilmesi için, söz konusu psikolog belirli tutum ve niteliklere sahip olmalıdır:

  • Mevcudiyet: psikolog hastayla birlikte olmalı, durum ve anları onunla paylaşmalıdır.
  • Aktif dinleme: hastanın kendisini ifade etmesi ve psikologun ona bunu yapabilmesi için gerekli zamanı tanıması çok önemlidir.
  • Saygı: psikolog hastaya her anlamda saygı göstermeli ve karşısında açık olmalıdır.
  • Empati: anlayış ve yargılayıcı olmayan bir tutum çok önemlidir.
  • Özgünlük: psikolog kendisini olduğu gibi göstermelidir, her ne kadar her zaman profesyonel kalması gerekse de.

Psikoz hali

“Tedavisel Eşlik: Bir Psikiyatri Hastanesinde Uygulama ve Klinik” adlı bir çalışma, postpartummanik-depresif psikoz teşhisi konulduğu için yedi yıldır bir akıl hastanesinde kalan, 66 yaşındaki bir kadının vakasını ayrıntılarıyla anlatıyor.

İlaç tedavisi yardımcı olmadığı için, psikologlar, tedavisel refakat konusunda onunla iletişime geçti. Hasta ilk başta heyecanlıydı, ancak sonrasında birtakım korkular yüzeye çıkmaya başladı. Ona yardım etmek adına, psikiyatristler hastane içerisinde onunla yürümeye başladı.
düşünen bir kadın

Bu vakada, ailenin müdahalesi de önemli olduğunu kanıtladı. Bir süre sonra hasta şehir içerisinde dolaşmaya, kendi konfor alanının dışına çıkmaya başladı, ki bu durumda bahsedilen bölge hastane oluyor. İlk başta terapisti reddetti ve sadece “eve gitmek istiyorum”dedi. Ancak birkaç ay içerisinde bu durum da değişti.

Daha sonraları kendi evini ziyaret etmeye ve belirli sorumluluklar üstlenmeye başladı. Bu sorumluluklar arasında kızlarına bakmak ve ilaçlarını almak da yer alıyordu. Süreç kademeli olarak ilerledi ancak çok iyi sonuçlar verdi.

Bu hastanın en başta hastaneye kabul edilme sebebi, ailesine agresif davranması ve kontrol edilmesi zor manik episodlar geçirmesiydi. Bununla birlikte, tedavisel refakat, söz konusu semptomları stabilize etti ve onu aile çekirdeğine yeniden kazandırdı.

Tedavisel refakat, insanlara kopardıkları bağları yeniden inşa etmelerinde yardımcı olur.

Zor durumlar için bir araç

Yukarıda da belirtildiği gibi, tedavisel refakat, psikologların başka yöntemler sonuç vermediği zaman başvurabilecekleri bir araçtır.

Buna ek olarak, kalabalık sokaklarda yürümekten ya da bir süpermarkete girmekten korkan, agorafobiden muzdarip insanlara da tedavisel refakat yardımcı olabilir. Psikolog, hastaya destek sağlayarak, onun nasıl hissettiğini dinleyerek, nasıl davrandığını gözlemleyerek ve onu huzursuz eden durumlardan kaçınmasına yardımcı olarak onun yanında kalır.

Gördüğünüz gibi, bu teknik, birçok insanı, günlük hayatlarında onları sınırlayan engelleri yok etmelerine teşvik eder. İnsanlara derin değişiklikler yapmaları ve yaşam kalitelerini artırmaları için yardımcı olur.

Rosique, María Teresa. “Acompañamiento terapéutico: práctica y clínica en un hospital psiquiátrico.” Revista de la Asociación Española de Neuropsiquiatría. 2014. http://scielo.isciii.es/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0211-57352014000300010